Hoofdstuk 11. Een orkaan op Sint Maarten

25-05-2020
  1.  Een orkaan op Sint Maarten

Het was 6 september 2017 toen orkaan Irma met het oog exact over Sint Maarten ging. Volgens ooggetuigen was er niet eerder zo'n zware orkaan op Sint Maarten. In elk gesprek ervaarde ik het ontzag voor God.
Inderdaad ik ben daar geweest. Ik weet niet waarom, want ik had niet de wil om te gaan. Mijn oud collega's, de mariniers, waren daar inmiddels voor noodhulp. Ik droomde rond 10 september 2017 over Sint Maarten. Toen ik wakker werd was het alsof God tegen mij zei: 'Willem Ik wil dat je daar naartoe gaat.' Ik kreeg de gedachte om met oud-militairen een wederopbouw project te starten, maar deze gedachte verdwenen alweer snel.
Een week later, ik zat in de trein naar Den Helder, moest ik denken aan die droom. In gebed zei ik stilletjes tegen God: 'Heer als U mij daar wilt hebben dan wil ik vandaag de commandant van het Korps Mariniers ontmoeten. Hij is tenslotte de hoogste baas en kan zorgen voor huisvesting en voeding ter plaatse.
13.50 uur die dag was ik wandelend langs de haven onderweg naar een afspraak. Een auto stopt naast mij en het raam gaat open. De commandant van het Korps Mariniers vraagt: 'Hé Willem, hoe gaat het met jou?' Een lang verhaal kort. Van oktober 2017 tot augustus 2019 zijn er 25 personen op Sint Maarten geweest en hebben we 25 projecten gedaan.
Marines for Christ, onze organisatie, is een begrip geworden op Sint Maarten.
Nooit eerder heb ik ervaren als je bereid bent om in Gods werken uit te stappen dat Hij zo concreet bevestiging geeft op je vragen en dat Hij voorziet in alles wat je nodig hebt. Zelfs meer dan dat. De Mariniers waren namelijk gelegerd op Divi Little bay resort, een 5-sterren hotel op een schiereiland. Hier waren wel 2 sterren van weggewaaid, maar het kon slechter.

Buiten de daken die wij hebben mogen plaatsen en de herbouw van een compleet nieuw huis, gaf God een andere missie. Deuren werden geopend naar kerkleiders. De visie waarvan ik dacht dat die voor het eiland Tholen was mocht ik op een ander eiland uitleven.
Door te doen waar Jesaja over spreekt:
Is dit niet het vasten dat Ik verkies: dat u de boeien van de goddeloosheid losmaakt, dat u de banden van het juk ontbindt, dat u de onderdrukten vrij laat heengaan en dat u elk juk breekt? Is het niet dit, dat u uw brood deelt met wie honger lijdt, en de ellendige ontheemden een thuis biedt, dat, als u een naakte ziet, u hem kleedt, en dat u zich voor eigen vlees en bloed niet verbergt? Jesaja 58: 6-7
Onze arbeid aan huizen vond plaats in de slechtste buurten van Sint Maarten. Plaatsen waar je normaal gesproken niet zomaar kon komen. Na een dag werken werden we geroepen door mannen die ons de hele dag al hadden zien zweten. Zij stonden te drinken en waren inmiddels behoorlijk aangeschoten. Wij kregen een biertje aangeboden en nog veel meer als we langer waren gebleven. Eén van de mannen had een niet functionerende onderarm. Tijdens de onlusten op het eiland direct na de storm was hij gestoken. Het mes was er dwars doorheen gegaan. De functies van zijn hand was hij kwijt. Ik vroeg of ik ervoor mocht bidden. Na een kort gebed was er weer beweging in zijn pols. De volgende dag getuigde hij tegen anderen die het niet geloofden. Na de arbeid gingen we weer een biertje drinken met deze mannen. Ik vroeg hoe het met zijn arm ging. Hij had nog steeds beweeglijkheid in zijn pols. Het ging zelfs nog iets beter. Echter zijn vingers waren nog onbeweeglijk. Hij vertelde ook dat een vriend die er zojuist bij was gekomen, het niet geloofde. Ik stelde voor om voor zijn vingers te gaan bidden. We hebben vinger voor vinger gebeden. Na elk gebed kon hij een vinger gebruiken. Behalve de duimen. Daar kwam geen beweging in. De mannen stonden versteld. Ik mocht getuigen van Jezus Christus!

Op een zondag, we liepen in Sint Philipsburg, kwam er een man naar ons toe rennen. Hij herkende ons want hij werkte in de bouwmarkt waar wij veel kochten. Ik zag dat hij een bril had met zeer sterke glazen. Ik vroeg of hij slecht kon zien. Hij vertelde dat hij zijn leven lang al 10% zicht had in zijn rechter oog. Het andere oog was iets beter. Ik vroeg of hij de kentekens kon lezen van de auto's die voorbij reden. Dat ging niet. Daarna vroeg ik of ik mocht bidden. Na een kort gebed kon hij niet meer zien als daarvoor. Hij had wel het idee dat er iets gebeurde. Ik wist dat in het dashboardkastje van onze auto een flesje met zalfolie lag en heb nogmaals gebeden en tegelijkertijd zijn ogen gezalfd. Zijn zicht was volledig terug. Hij kon alle kentekenplaten lezen. Natuurlijk mochten we hem het evangelie vertellen. Wat overigens bij zo'n 99% van alle mensen op Sint Maarten bekend is.

Twee bijzondere gebeurtenissen. Zelf ben ik driemaal naar Sint Maarten geweest. De laatste keer in december 2018. Mijn vrouw Ingrid heeft zich toen laten dopen. Pastor Nolan van de New Testament Baptist Church is de belangrijkste contactpersoon geworden op Sint Maarten. Zijn kerk deed in onze beleving wat een kerk behoort te doen. De hongerigen voeden! Dagelijks aten er circa 100 mensen in de basement van hun verwoeste kerk.
Tijdens onze bezoeken mochten we in diverse kerken spreken.
De laatste keer dat ik op Sint Maarten was kreeg ik de gelegenheid om een gedeelte van de bevolking toe te spreken op TV. Op verschillende wijzen met gebruik van diverse Bijbelpassages heb ik het belang van huisgroepen/huiskerken aangegeven met daarin verweven een cultuur van discipelschap.
Mijn laatste spreekbeurt in de kerk van Pastor Nolan:

The Inside Church,
I start with the words that the plan presented here is humanly impossible. This is not an expression of negative thoughts, but an expression of faith in which this plan can only become reality in complete dependence on our Lord.
When in the weekend of 5 December 2015 Tholen, the island We live in the Netherlands, was confronted with about 200 refugees, 6 or 7 churches have joined forces to work together. Wonderful to see something like that happening in your own congregation.
This was a so-called 'mountaintop experience' that slowly fades away, but an event that has made me think and dream.

In a time when individualism is becoming more and more prominent, I think we should look for unity.
A unity that is deeply rooted on the island in its Christian roots.
Christian roots that in religious areas have become as islands on the island. Islands thinking they are capable of forming a congregation within a congregation.
Without directly coming to the doctrines of the various Christian congregations on the island, I believe that we as Christians have the strongest roots as any unity on earth. Roots connected with the almighty God who gave His son.
I feel connected to every Christian who confess that Jesus is Lord. Who confess that he or she is under the blood of Christ.
From this covenant, from these roots, from the most humble attitude in the authority of Christ, I am asked to help my neighbor. who is my neighbor? Jesus says: the one Who has done mercy on him.
Matthew 25 verse 40:
'The King will answer and say to them, 'I assure you and most solemnly say to you, to the extent that you did it for one of these brothers of Mine, even the least of them, you did it for Me.''

‭‭MATTHEW‬ ‭25:40‬ ‭AMP‬‬
In this story, Jesus speaks about the coming judgment. He does not place the responsibility with the congregation, but fully with each individual. In the text you clearly read that it actually involves feeding, dressing and housing. Jesus appeals to our wallet, at your time, at your house. On our abundance. On our HEART.

Should we be scared now when we see that the arrival of the Antichrist is near?
God has not given us a spirit of fear, but a spirit of power, love and self-control. The coming of our Lord and saviour is near!
I believe that this period is a period that is not characterized by fear, but by opportunities. Opportunities by showing the love of Jesus. We must live our faith.
A church that is not directed inward, but a church that is directed outwards. Not only in emergency situations but especially now after Irma to your own neighbor.
Brothers and sisters who is willing to skip his own dogmas?
Who is willing to join with other brothers and sisters from various churches and to be filled with the Holy spirit and His will. Who has the sensitive eyes and ears of this island at this moment? Who wants to be a witness of the life of Christ? This is the church that lives, a church where the living word is preached. A church with streams of living water! Are you the church Made of bricks and stones? Or the church when Jesus said: break down that temple and I'll build iT within 3 days.

So this is what I meant in the start: humanly impossible.
If we go for a lower goal, we could possibly do this in our own strength.
Our Lord has a Church in mind that He builds from outcasts of society, addicts, tramps, insecure people, lonely people, suicidal people, all people who have deep repentance of their sins and know forgiveness through the blood of Jesus. Whores and tax collectors as it says in the Word.

What was the VISION I had?
This is the heart of the church: a loving communion with Christ in the centre.And all those who had believed were together and had all things in common. Acts 2:44

A 'shadow-church' the inside church must arise. Within the existing church.
inter-church house groups in each community of The island. Led by Born-again Christians
House groups growing like a living organism. Separation/splitting of housegroups as soon they grow to big. I call this a discipleship-culture
Coördination in each village by a village-eldern
The village eldern is in close contact With the island-eldern
An outward-looking church. From the heart of Jesus, with His eyes we see a lost world. We are open to that world and want to multiply the love of Jesus to the extent that He has given us talents and gifts.
A church that says: Not I live, but Jesus lives in me!

Let's get specific:
What was the example Jesus gave us?
He went into groups of different sizes: 5000-70-12-3
Each group has his own function.
In which group is it comfortable and nice to move?
The Church, housegroups or disciplegroups?
Does the Bible give us a guideline?'And beside this, giving all diligence, add to your faith virtue; and to virtue knowledge; And to knowledge temperance; and to temperance patience; and to patience godliness; And to godliness brotherly kindness; and to brotherly kindness charity.'
‭‭2 Peter‬ ‭1:5-7‬ ‭KJV‬‬

In this text we find 3 pillars:
Community, discipleship and evangelize. In the heart of this message we find the love for eachother.
The missionary message:
Go into the world and make all nations my disciples!
Let's start with 1 Disciple!
'A new commandment I give unto you, That ye love one another; as I have loved you, that ye also love one another. By this shall all men know that ye are my disciples, if ye have love one to another.' ‭‭John‬ ‭13:34-35‬ ‭KJV‬‬

We are facing a challenge. A challenge to be taken seriously.

Challenge
Spending more time With the Lord.
Be a disciple: Start or connect to an interchurch housegroup in your village if possible once a week
Make a disciple: bring somebody to that housegroup
Feel responsible for your village by being an village-eldern or connect to an village-eldern
Have fellowship With the groups in your village once every 3 month.
Have Fellowship With all your brothers and sisters once a year
An revival on The island
The organism we are talking about is the body of Christ. The limbs can not work independently of each other. Christ is the head and must direct the body. They must work in close connection with each other. See how we get lost as churches, and that the spirit of neglect and pride reigns over us.
The testimony we give to the outside world is not great.

I can not emphasize enough that this initiative must arise from members of existing churches.
In this makeable world in which we sit on the throne, He still gives us opportunities and we may step out in faith in full assurance that He will bless it.
Opportunities for Tholen/Sint Maarten, chances for the Caribbean, opportunities for the world that God so dearly has given His only begotten son, that everyone who believes in Him will not perish but have eternal life

De bevolking van Sint Maarten is voor een groot gedeelte Engelstalig. Bewust heb ik bovenstaand stuk in het Engels gelaten, omdat het min of meer een herhaling is. De reden dat ik dit stuk heb willen toevoegen is in mijn beleving de kracht van herhaling, maar ook om te laten zien dat God op elke plek op aarde Zijn koninkrijk aan het bouwen is.

Hij vraagt aan ons om na je gebed te gaan bewegen. Een bereidwillig hart bevindt zich in een lichaam waarvan de voeten geschoeid zijn met een deel van de wapenrusting.

Vragen:

  1. Heb je wel eens het idee gehad dat je door God werd geroepen? Zo ja, wat was je reactie?
  2. Heb je aan God wel eens om bevestiging gevraagd als je dacht Zijn stem te verstaan? Hoe heb je dat gedaan? Of hoe kan je dat doen?
  3. Mag ik je uitdagen om discipelschap aan te gaan? Misschien wil je dit in een groep of met een persoon bespreekbaar maken v.w.b. het hoe en waarom?

Gebed: Here Jezus help mij om Uw stem meer en meer te verstaan. U heeft de Heilige Geest gegeven. Leer mij bidden in de geest en wandelen met de geest in Jezus naam.